Risk of adverse perinatal outcomes with antithyroid treatment during pregnancy: a nationwide population-based study

Chen CH, Xirasagar S, Lin CC, et al

BMJ 2011; 118: 1365-73

ΣΥΝΟΨΗ: Οι συγγραφείς πραγματοποίησαν μία συνδεδεμένη μελέτη ασθενών-μαρτύρων στην Ταϊβάν κατά την οποία χρησιμοποιήθηκαν δύο μεγάλες εθνικές πληθυσμιακές βάσεις δεδομένων. Οι έγκυες με υπερθυρεοειδισμό ταξινομήθηκαν σε τρεις κατηγορίες: 1) όσες λάμβαναν προπυλθειουρακίλη κατά την κύηση, 2) όσες λάμβαναν μεθιμαζόλη και καρβιμαζόλη, και 3) όσες δεν λάμβαναν αγωγή κατά την κύηση. Τα τελικά σημεία της μελέτης ήταν οι περιγεννητικές επιπλοκές, όπως το χαμηλό βάρος γέννησης, ο πρόωρος τοκετός, τα μικρά για την ηλικία κύησης νεογνά και οι συγγενείς ανωμαλίες. Στη μελέτη συμπεριελήφθησαν 2.830 γυναίκες με υπερθυρεοειδισμό και η ομάδα ελέγχου προέκυψε μετά από τυχαιοποίηση ως προς την ηλικία και περιελάμβανε 14.150 εγκύους χωρίς υπερθυρεοειδισμό. Οι γυναίκες οι οποίες λάμβαναν προπυλθειουρακίλη κατά την κύηση διέτρεχαν αυξημένο κίνδυνο να γεννήσουν ένα νεογνό με χαμηλό βάρος γέννησης σε σχέση με την ομάδα που δεν λάμβανε καμία αγωγή (OR 1.40, 95% CI 1.00-1.96), ακόμη και σε αντίστοιχους πληθυσμούς όσον αφορά το μορφωτικό επίπεδο της μητέρας, την αναιμία, την υπερλιπιδαιμία, τον προϋπάρχοντα σακχαρώδη διαβήτη, την προϋπάρχουσα υπέρταση, την υπερέμεση κύησης και το φύλο του νεογνού και τον τόκο. Ωστόσο, τα παιδιά των γυναικών που λάμβαναν μεθιμαζόλη και καρβιμαζόλη δεν διέτρεχαν κανένα αυξημένο κίνδυνο σε σχέση με την ομάδα που δεν λάμβανε καμία αγωγή.

Επίπεδο σημαντικότητας ΙΙ (Level II).

ΣΧΟΛΙΟ: Η θεραπεία εκλογής του υπερθυρεοειδισμού στη διάρκεια της κύησης στις ΗΠΑ είναι η προπυλθειουρακίλη, ενώ στην Ευρώπη η μεθιμαζόλη και η καρβιμαζόλη. Στην μελέτη αυτή 630 έγκυες έλαβαν προπυλθειουρακίλη και 73 έγκυες έλαβαν μεθιμαζόλη και καρβιμαζόλη. Η προπυλθειουρακίλη περνάει ελεύθερα τον πλακούντα και ενδέχεται να αναστέλλει τη λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα του εμβρύου, με αποτέλεσμα να επηρεάζεται η ανάπτυξή του. Το γεγονός ότι η δεύτερη ομάδα ήταν σημαντικά μικρότερη από την πρώτη πιθανόν να επηρέασε τα αποτελέσματα. Έτσι καθίσταται προφανές ότι απαιτείται μία μελέτη με μεγαλύτερο αριθμό γυναικών που να λαμβάνουν μεθιμαζόλη και καρβιμαζόλη, προκειμένου να έχουμε πιο αξιόπιστα αποτελέσματα.