The impact of gestational diabetes mellitus on pregnancy outcome comparing different cut-off criteria for abnormal glucose tolerance

Anderberg E, Kallen K, Berntorp K

Acta Obstet Gynecol Scand 2010; 89: 1532-7

ΣΥΝΟΨΗ: Οι συγγραφείς πραγματοποίησαν μία προοπτική πληθυσμιακή μελέτη από το 2003 έως το 2005 στη Σουηδία με στόχο τη διερεύνηση του περιγεννητικού αποτελέσματος σε συσχέτιση με διαφορετικά επίπεδα αντίστασης στην ινσουλίνη. Συνολικά μελετήθηκαν 306 γυναίκες με σακχαρώδη διαβήτη κύησης, 744 με διαταραγμένη ανοχή στη γλυκόζη που εμφανίστηκε κατά την κύηση και 329 γυναίκες χρησιμοποιήθηκαν ως τυχαιοποιημένη ομάδα ελέγχου. Σε όλες τις γυναίκες πραγματοποιήθηκε δοκιμασία ανοχής της γλυκόζης των 75 γρ και μετρήθηκε το τριχοειδικό σάκχαρο πλάσματος στις δύο ώρες. Οι ασθενείς με βάση τις τιμές της καμπύλης κατηγοριοποιήθηκαν σε τρεις ομάδες: 1) με σακχαρώδη διαβήτη κύησης (άνω των 10.0 mmol/L), 2) με αντίσταση στην ινσουλίνη (8.6-9.9 mmol/L), και 3) ομάδα ελέγχου (κάτω των 8.6 mmol/L). Τα δεδομένα από αυτές τις ομάδες συνεκρίθησαν με αντίστοιχες πληθυσμιακές βάσεις δεδομένων. Όσον αφορά την ομάδα με το σακχαρώδη διαβήτη ο σχετικός κίνδυνος για υπερτασική νόσο της εγκύου, πρόκληση τοκετού και επείγουσα καισαρική τομή ήταν 2.7 (95% CI, 1.3-5.8), 3.1 (95% CI, 1.8-5.2) και 2.5 (95% CI, 1.5-4.4), αντίστοιχα. Ο σχετικός κίνδυνος για βαθμολόγηση στην κλίμακα Apgar κάτω των 7 στα 5 πρώτα λεπτά, ανάγκη για νοσηλεία στη μονάδα εντατικής νεογνών για περισσότερο από μία ημέρα και για μεγάλα για την ηλικία κύησης νεογνά ήταν 9.6 (95% CI, 1.2-78), 5.2 (95% CI, 2.8-9.6) και 2.5 (95% CI, 1.3-5.1), αντίστοιχα. Στην ομάδα με αντίσταση στην ινσουλίνη η αύξηση του σχετικού κινδύνου ήταν λιγότερο εκσεσημασμένη, αλλά παρέμενε σημαντική όσον αφορά την υπερτασική νόσο, την πρόκληση τοκετού, τα μεγάλα για την ηλικία κύησης νεογνά και την ανάγκη για νοσηλεία σε μονάδες εντατικής νεογνών για περισσότερο από μία ημέρα (2.0, 1.8, 2.1, και 2.1, αντίστοιχα). Οι συγγραφείς κατέληξαν, λοιπόν, στο συμπέρασμα ότι ακόμη και μικρού βαθμού διαταραχές του επιπέδου σακχάρου της μητέρας μπορούν να επηρεάσουν το περιγεννητικό αποτέλεσμα.

Επίπεδο σημαντικότητας ΙΙ (Level II). 

ΣΧΟΛΙΟ: Η συζήτηση σχετικά με το όριο της τιμής της γλυκόζης πλάσματος ώστε να τίθεται η διάγνωση του σακχαρώδους διαβήτη της κύησης είναι μακρά. Εάν τεθεί υψηλά θα οδηγήσει σε πολλά ψευδώς αρνητικά αποτελέσματα, θα αυξήσει το οικονομικό κόστος θεραπείας και θα επηρεάσει ψυχικά και συναισθηματικά πολλές γυναίκες. Εάν από την άλλη πλευρά τεθεί πολύ χαμηλά μπορεί να διαφύγουν πολλές περιπτώσεις με σοβαρές επιπτώσεις τόσο στη μητέρα όσο και στο έμβρυο. Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης συμβάλλουν στον προβληματισμό σχετικά με αυτό το ζήτημα και καταδεικνύουν ότι οι διαχωριστικές γραμμές είναι πολύ λεπτές, καθώς και ότι έστω και μικρού βαθμού παρεκκλίσεις από τις φυσιολογικές τιμές επηρεάζουν σε σημαντικό βαθμό το περιγεννητικό αποτέλεσμα.

​