Κύηση Μετά Από Παροχέτευση Σαλπιγγο-Ωοθηκικού Αποστήματος

Pregnancies following ultrasound-guided drainage of tubo-ovarian abscess

Gjelland K, Granberg S, Kiserud T, et al

Fertil Steril 2012; 98: 136-40


ΣΥΝΟΨΗ: Πρόκειται για μία αναδρομική μελέτη πλυθυσμού που πραγματοποιήθηκε σε ένα περιφερειακό κέντρο αναφοράς για τα έτη 1986 έως 2003. Περιελήφθησαν 100 γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας στις οποίες παροχετεύθηκε σαλπιγγο-ωοθηκικό απόστημα υπό την καθοδήγηση διακολπικού υπερηχογραφήματος. Δύο με πέντε ημέρες μετά την πρώτη αναρρόφηση το απόστημα επανελεγχόταν με νέο διακολπικό υπερηχογράφημα και επί επιμονής σημαντικής ποσότητας πύου η παροχέτευση επαναλαμβανόταν. Οι 20 από τις 38 γυναίκες που επιθυμούσαν τεκνοποίηση (52.6%, 95% όρια αξιοπιστίας: 36.5-68.9%) συνέλαβαν φυσιολογικά και γέννησαν υγιή νεογνά. Επιπρόσθετα, 7 από τις 14 γυναίκες (50%) που δεν ελάμβαναν συστηματικά αντισυλληπτική αγωγή συνέλαβαν και γέννησαν υγιή νεογνά. Σε καμία από τις γυναίκες δεν αναγνωρίστηκε εξωμήτρια κύηση.

Επίπεδο τεκμηρίωσης ΙΙ (Level II)

ΣΧΟΛΙΟ: Η συντηρητική θεραπεία των σαλπιγγο-ωοθηκικών αποστημάτων δεν έχει τύχει ευρείας εφαρμογής, λόγω των υψηλών ποσοστών υποτροπής και επιπλοκών. Η χορήγηση αντιβιοτικών σχημάτων δεν είναι αποτελεσματική σε πολλές περιπτώσεις γιατί η διείσδυση των ουσιών εντός του αποστήματος είναι πλημμελής. Ως εκ τούτου, η θεραπεία στις περισσότερες περιπτώσεις είναι χειρουργική, ενώ συχνά απαιτείται εξαρτηματεκτομή –ορισμένες φορές άμφω- ή ακόμη και κοιλιακή ολική υστερεκτομή, ιδίως σε γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας. Ένα βασικό αποτέλεσμα αυτής της μελέτης είναι ότι η σύγχρονη χορήγηση αντιβιοτικής αγωγής με παροχέτευση του αποστήματος όχι μόνο επιτρέπει τη διατήρηση των οργάνων της ελάσσονος πυέλου, αλλά επιτρέπει και την επίτευξη φυσικής σύλληψης και κυοφορίας σε πάνω από τις μισές γυναίκες. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και το γεγονός ότι δεν καταγράφηκαν περιστατικά εξωμητρίου κυήσεως σε αυτή τη μελέτη. Είναι προφανές ότι η συντηρητική αγωγή στην αντιμετώπιση του σαλπιγγο-ωοθηκικού αποστήματος αποτελεί εναλλακτική λύση μόνο σε μία πολύ ειδική κατηγορία γυναικών –αναπαραγωγικής ηλικίας που επιδιώκουν κύηση- και ακόμη και σε αυτές τα ποσοστά επίτευξης κύησης είναι μόλις λίγο πάνω από 50%. Ωστόσο, το ποσοστό αυτό είναι σαφώς βελτιωμένο σε σχέση με τις μεθόδους συντηρητικής αντιμετώπισης του παρελθόντος.