Relationship between the time interval from antenatal corticosteroid administration until preterm birth and the occurrence of respiratory morbidity

Wilms FF, Vis JY, Pattinaja DA, et al

Am J Obstet Gynecol. 2011; 205(1): 49.e1-7

ΠΕΡΙΛΗΨΗ: Οι συγγραφείς πραγματοποίησαν μια αναδρομική πληθυσμιακή μελέτη εγκύων που έλαβαν κορτικοστεροειδή και γέννησαν πρόωρα (πριν την 34^η εβδομάδα της κύησης). Ταξινομήθηκαν σε τέσσερις κατηγορίες με βάση το μεσοδιάστημα από τη στιγμή χορήγησης των κορτικοστεροειδών μέχρι τη στιγμή του τοκετού: 0-7, 8-14, 15-21 και 22-28 ημέρες. Στη μελέτη συμπεριελήφθησαν 254 νεογνά εκ των οποίων τα 82 (32%) διασωληνώθηκαν. Διαπιστώθηκε ότι ο κίνδυνος να χρειαστεί ένα νεογνό διασωλήνωση ήταν υψηλότερος όταν το μεσοδιάστημα από τη στιγμή χορήγησης κορτικοστεροειδών μέχρι τον τοκετό ήταν 8-14, 15-21 και 22-28 ημέρες, σε σχέση με τις περιπτώσεις όπου το αντίστοιχο μεσοδιάστημα ήταν 0-7 ημέρες (Λόγος πιθανοτήτων-OR: 2.3 με 95% όρια αξιοπιστίας-CI: 1.1-5.4, OR 5.6 με 95% CI 1.8-18 και OR 4.8 με 95% CI 0.71-32, αντίστοιχα). Σύμφωνα με τους συγγραφείς, η θετική επίδραση των κορτικοστεροειδών ελαττωνόταν όταν το μεσοδιάστημα μέχρι τον τοκετό υπερέβαινε τις 7 ημέρες.

Επίπεδο τεκμηρίωσης ΙΙ (Level II). 

ΣΧΟΛΙΟ: Η μελέτη αυτή καταδεικνύει το γεγονός ότι το μέγιστο όφελος από την προγεννητική χορήγηση κορτικοστεροειδών αφορά τα νεογνά που γεννήθηκαν εντός 7 ημερών από την δεύτερη δόση. Ο κίνδυνος ανάπτυξης του συνδρόμου αναπνευστικής δυσχέρειας δεν φαίνεται να αυξάνεται όταν ο τοκετός ολοκληρώνεται εντός 8-14 ημερών από την χορήγηση των στεροειδών, ενώ φαίνεται να αυξάνεται (σε βαθμό ωστόσο στατιστικά μη σημαντικό) όταν ο τοκετός ολοκληρώνεται εντός 15-21 και 21-28 ημερών από την χορήγηση. Η μοναδική στατιστικά σημαντική αύξηση αφορά τον κίνδυνο εμφάνισης χρόνιας αναπνευστικής νόσου στα νεογνά που γεννιούνται εντός 15-21 ημερών. Αυτή η πληροφορία όμως μπορεί να βασίζεται σε περιορισμούς που έχει η συγκεκριμένη μελέτη και χρήζει περαιτέρω διερεύνησης.